fbpx
  • Sprzedaż kostki brukowej
  • Sprzedaż ogrodzeń łupanych, betonowych
  • Sprzedaż galaneterii betonowej-palisady, obrzeża
fb
Blog
Dlaczego warto skorzystać z usługi projektowej nawierzchni ogrodowej ?
7 grudnia, 2021

Dlaczego warto skorzystać z usługi projektowej nawierzchni ogrodowej?
Żeby uniknąć wpadek!

projekt na postka na fejska
Odpowiemy Państwu na kilka ważnych powstających pytań.

1.Dlaczego warto skorzystać z usługi projektowej nawierzchni ogrodowej?
2.Na co warto zwrócić uwagę przy projektowaniu?
4.Jak wyeliminować problemy przed ich powstaniem?
5.Wybór produktów. Jak dobierać je w sposób właściwy.
6.Na co zwrócić uwagę przy układaniu bruku?

Zalety usługi projektu – Architekt krajobrazu, projektant, profesjonalna firma brukarska zauważy juz przed powstaniem problemu jego rozwiązanie, dlatego tak ważny jest projekt nawierzchni ogrodowej oraz wiedza o potrzebach jak i powstających problemach. Odpowiednio dobrany materiał posłuży nam przez lata, podkreśli charakter domu i ogrodu. Dzięki projektowi i wiedzy projektanta wiemy jakich produktów użyć w wiejskim siedlisku, a jakich użyć na podjeździe do nowoczesnej, minimalistycznej wilii.

Jak wiemy wybranie kostki brukowej dekoracyjnej, to tylko początek całej historii, dlatego warto wykonać projekt oraz zaczerpnąć wiedzy u doświadczonych ludzi!

Zatem na co powinniśmy zwrócić uwagę przy rozpoczęciu inwestycji?

1. Przeznaczenie Nawierzchni – Tam gdzie poruszają się samochody, materiał musi wytrzymać większe obciążenie, niż przy ruchu pieszym.
2. Spójność – Ścieżki i podjazdy to integralna część ogrodu, muszą pasować do jego stylu oraz dobrze komponować się z domem.
3. Kolor materiału – Zbyt jaskrawy kolor lub zbyt agresywny wzór bruku odciągnie uwagę od domu i ogrodu. Bezpiecznie jest zastosować np. tylko dwa odcienie.
4. Proporcje – Na małej działce powierzchnię brukowanych nawierzchni należy dokładnie zaprojektować, ponieważ może być jej zbyt dużo lub w drugą stronę, może być jej po prostu za mało.
5. Wielkość elementu – Na tarasach oraz wszelkich powierzchniach z ruchem pieszym można zastosować elemanty wieloformatowe. Zupełnie odwrotnie jest na powierzchniach, gdzie odbywa się ruch samochodowy. Tam zaleca zaleca się mniejsze formaty kostek.
6. Potrzeba pielęgnacji – Niektóre materiały np. kamień w zasadzie nie potrzeba go pielęgnować, inne typu drewno na tarasie lub kostka brukowa co jakiś czas potrzebują pielęgnacji.

Na niewielkiej posesji powierzchnię chodników i brukowanych placów należy dokładnie zaplanować, żeby nie zdominowały roślinności. Na dodatkowe ścieżki, miejsca parkingowe czy rondo przed budynkiem można sobie pozwolić na większych działkach. Duże tarasy można utwardzić elementami o większym formacie, na wąskich ścieżkach lepiej sprawdzą się mniejsze i o nieregularnych kształtach.

Zbyt jaskrawy bruk (szczególnie na dużej powierzchni) albo agresywny, wielobarwny wzór odciągną uwagę od budynku i ogrodu, zdominują je, a to nie podjazd ma grać pierwszy plan. Ciemne nawierzchnie optyczni zmniejszają przestrzeń, jasne wydłużają perspektywę.

Przy projektowaniu, nasi architekci ustalają, jak właściciele poruszają się po działce, żeby ścieżki na pewno były tam, gdzie są potrzebne. Nie prowadzą alejek przy płytko korzeniących się drzewach, by nie szkodzić roślinom ale również po to, żeby system korzeniowy nie niszczył ułożonej frakcji kostki brukowej.
Produkty do wykonania nawierzchni muszą być dobierane do ich przeznaczenia i przewidywanych obciążeń. Te, po których poruszają się auta, muszą wytrzymać dużo większe obciążenia niż alejki dla pieszych.

Prace nad projektem powinno poprzedzić rozpoznanie warunków gruntowych. Przy wysokim poziomie wód, warto pomyśleć o odwodnieniu!
Jednym z pierwszych zadań jest też odprowadzenie wody od rynien, aby deszczówka nie wsiąkała w ziemię przy fundamencie. Zwykle rozprowadzają ją zakopane w ziemi rury perforowane, albo trafia do studni chłonnej. Takie instalacje układa się przed innymi robotami. Podobnie instalację elektryczną, która umożliwi oświetlenie ogrodu.

Właściwa wielkość nawierzchni ogrodowych.

Podjazd powinien mieć przynajmniej 3 m szerokości. Jego minimalną długość określa się na 6 m, ale pamiętajmy, że nie na każdej posesji da się tyle wykroić. Na małych działkach przeważnie tworzy się kształt prostokąta, na większych zaś można poprowadzić kostkę brukową po łuku, czy nawet zakończyć rondem. Jeśli mamy wystarczająco dużo przestrzeni, na posesji warto zaplanować przynajmniej 2 miejsca parkingowe, każde o rozmiarach 2,5 × 5 m.

Chodnik wiodący od furtki do wejścia do domu powinien być szeroki na 1,2-1,5 m, możliwie krótki i prosty. Taka szerokość umożliwia minięcie się dwóch osób. Alejki w głębi ogrodu mogą być węższe – wystarczy 0,8-1 m.

Taras powinien być spory, nawet jeśli znajduje się przy niewielkim domu. Komplet mebli ogrodowych dla 6 osób zajmuje koło 10 m2. Planuje się go blisko kuchni i salonu, najlepiej od strony ogrodu. Standardowo przylega do domu, ale zdarza się również sytuowanie go w głębi działki, jako osobnego placyku.

Nawierzchnie ogrodowe – jaki materiał wybrać?

Większość materiałów posłuży do utwardzenia każdej nawierzchni. Kostka betonowa dekoracyjna, wielkoformatowe płyty betonowe, bruk klinkierowy, elementy kamienne sprawdzą się na tarasie, podjeździe i chodniku. Trzeba jednak pamiętać, że tam gdzie poruszają się samochody, układa się kostki i płyty grubsze od tych przeznaczonych na ścieżki. W takich mocno obciążonych miejscach najważniejsze jest jednak solidne wykonanie podbudowy.

Bruk drewniany wykorzystuje się do budowy alejek i placyków, lecz nie na podjazdy. Deski drewniane i kompozytowe to materiał na tarasy. Drobna kostka kamienna pojawia się na traktach pieszych i jezdnych. Ażurowe płyty betonowe nadają się na podjazdy i do budowy miejsc parkingowych. Na tych ostatnich sprawdzą się także specjalne panele z PVC.

Kostka brukowa i płyty gresowe/betonowe
Ostatnie dwadzieścia kilka lat należy do niej – w Polsce betonowa kostka brukowa to królowa utwardzanych nawierzchni i trudno się dziwić. Jest trwała, odporna na mróz, ścieranie, dostępna w rozsądnej cenie. Niewielkie elementy łatwo się układa, a w razie potrzeby demontuje.

Kostki brukowe dekoracyjne występują jako jedno- lub dwuwarstwowe. Te pierwsze są barwione w masie, w dwuwarstwowych (popularniejszych) kolorowana jest tylko cienka warstwa licowa, która ma zwykle około 0,5 cm grubości. Wierzch można uszlachetnić, dodając np. kruszywo kamienne. Produkt zyskuje wówczas bardziej naturalny wygląd.

Wybór kształtów, kolorów i faktur jest ogromny. Kostka może być gładka, szczotkowana, obijana w specjalnym bębnie (wygląda jak stary bruk). Producenci oferują kolekcje składające się z elementów o różnych wymiarach i odcieniach, które po ułożeniu wyglądają naprawdę efektownie.
Kostka przeznaczona na ścieżki powinna mieć przynajmniej 4 cm grubości, na podjazd – 6 cm. Taka nawierzchnia wytrzyma nacisk pojazdu do 3,5 t, czyli auta osobowego lub furgonetki. Jeżeli na podjazd będzie regularnie wjeżdżać szambiarka, trzeba ułożyć materiał o grubości 8-10 cm.

W ostatnich latach pozycji kostki zaczęły zagrażać jej większe betonowe siostry, czyli wielkoformatowe płyty. Te mają przeważnie proste, geometryczne kształty i grubość od 2,5 do 8 cm. Surowy “betonowy” wygląd sprawia, że świetnie komponują się z oszczędną w formie, nowoczesną architekturą. Chociaż znajdziemy wśród nich również modele imitujące drewno i kamień.

Jak układać bruk?

Zaczynamy od wytyczenia zarysu podjazdu i ścieżek, najlepiej przy pomocy palików i sznurka. Wewnątrz tego obszaru zdejmuje się warstwę humusu, czyli przeprowadza tzw. korytowanie. W zależności od rodzaju podłoża i nawierzchni, na głębokość od 20 do 50 cm (płycej na piasku i pod ścieżki, głębiej na glinie i pod podjazd). Dno wykopu należy zagęścić, uwzględniając kilkustopniowy spadek (od domu!).

Następnie osadza się krawężniki (np. na warstwie gęstego betonu) i układa geowłókninę, która zapobiega mieszaniu się gruntu z podbudową (co pozytywnie wpływa na stabilność nawierzchni). Zamiast krawężników można dać obrzeża z tworzywa, mocowane do podłoża specjalnymi szpilkami i obsypywane ziemią. Tych finalnie nie będzie widać i bruk utworzy jedną płaszczyznę z trawnikiem.

Na geowłókninę idzie 10-30 cm warstwa nośna z kruszywa, tłucznia lub grubego piachu (10-20 cm pod ścieżki, 20-30 cm pod podjazd), na nią – po zagęszczeniu – kolejna 10-centymetrowa warstwa piachu. Na tej – znowu po zagęszczeniu i wyrównaniu – układa się bruk. Ułożoną nawierzchnię ubija się wibratorem płytowym z gumową nakładką i zasypuje piaskiem.

Trzeba też pamiętać o starannym zagęszczeniu gruntu nad rozmaitymi instalacjami, gdzie często dochodzi do zapadania się chodnika. I o prawidłowym wyprofilowaniu spadku – sprawne odprowadzanie wody zapewni taki, który ma przynajmniej 2%, zawsze od domu.

kostka salamanca e1639055291635

posesja e1639055313682